Janusz Głowacki - "warszawsko-nowojorski dramaturg".
Przez krótki czas mieszkał niedaleko Tompkins Park na dolnym Manhattanie.

Manhattan jest podłużną wyspą i jednocześnie centralną dzielnicą Nowego Jorku.
Park Głowackiego to miejsce podobnie jak całe miasto podzielony na narodowe dzielnice. I podobnie jak w domach, tyle że na ławkach mieszkają narkomani, artyści, chorzy na wszystkie możliwe choroby, emigranci i Amerykanie, ludzie podli i wrażliwi, prymitywni i wykształceni.

Miejsce, gdzie na kilku hektarach spotykają się ideały demokracji z rzeczywistością "W tym parku o wydartej zieleni okupują nie tylko ławki.
Na drewnianej estradzie, a może była to scena z której odpadły ściany, osiedliło się plemię homlesów. Śpią, gotują, jedzą, przewijają niemowlęta, chorują i umierają na tym najbardziej publicznym ze wszystkich teatrów".

Głowacki realia życia bezdomnych wpisuje w strukturę antycznej tragedii Sofoklesa i tym samym kreuje nową sytuację dramatyczną.
Jaki zatem związek dramatu Głowackiego ze starożytnym pierwowzorem?

Kiedyś Śmierć ratowała godność. Odchodzono w cierpieniu i chwale. Tu zmarli nie mają godności. Śmierć jest anonimowa. Autor posługuje się naturalistycznymi dialogami, ale nie pisze wzbudzającego współczucie reportażu. Potrafi mówić o dramacie ludzi skazanych na samotność, o potrzebie i beznadziejności nadziei.

W ten sposób broni się przed melodramatem, stawiając przed teatrem niemałe przeszkody. Bo ciężko jest utrzymać na scenie równowagę między powagą a śmiesznością, wielkością i małością.

23 listopada 1999 roku w kawiarni Ząbkowickiego Ośrodka Kultury odbył się spektakl premierowy "Antygony w Nowym Jorku" Janusza Głowackiego.
Sztuka wystawiona przez aktorów Stowarzyszenia Rozwoju Teatru na Ziemi Ząbkowickiej.
Kilka dni później autor sztuki (na zdjęciu z plakatem w rękach) obecnie mieszkający w Stanach Zjednoczonych przyjechał do Polski.
Jednym z miast, które odwiedził był Wrocław, gdzie Aleksander Greczanowski, który reżyserował "Antygonę w Nowym Jorku" miał zaszczyt spotkać się z nim i porozmawiać o spektaklu.